Extraordinary Form Rite of Exorcism - Latin

Ritus Exorcizandi Obsessos A Daemonio

Sacerdos ab Ordinario delegatus, rite confessus, aut saltem cordo peccata sua detestans, peracto, si commode fieri possit, Sanctissmio Missae sacrificio, divinoque auxilio piis precibus implorato, superpelliceo et stola violacea indutus, et coram se habens obsessum ligatum, si sit periculum, eum, se, et astantes communiat signo crucis, et aspergat aqua benedicta, et genibus flexis, aliis respondentibus, dicat Litanias ordinarias usque ad Preces exclusive. Postea dicat:

Ant. Ne reminiscáris, Dómine, delícta nostra vel paréntum nostrórum: neque vindíctam sumas de peccátis nostris.

Pater noster (secreto usque ad)

Et ne nos inducas in tentatiónem.

Sed líbera nos a malo.

Psalmus 53

Deus, in nómine tuo salvum me fac: *et in virtúte tua júdica me.

Deus, exáudi oratiónem meam: *áuribus pércipe verba oris mei.

Quóniam aliéni insurrexérunt advérsum me, et fortes quaesiérunt ánimam meam, *et non proposuérunt Deum ante conspéctum suum.

Ecce enim Deus ádjuvat me: * et Dóminus suscéptor est ánimae meae.

Avérte mala inimícis meis: *et in veritáte tua dispérde illos.

Voluntárie sacrificábo tibi, *et confitébor nómini tuo, Dómine: quóniam bonum est: Quóniam ex omni tribulatióne eripuísti me: *et super inimícos meos despéxit óculus meus.

Glória Patri…

Sicut erat.

V. Salvum (-am) fac servum tuum (ancíllam tuam).

R. Deus meus, sperántem in te.

V. Esto ei, Dómine, turris fortitúdinís.

R. A fácie inimíci.

V.Nihil profíciat inimícus in eo (ea).

R. Et fílius iniquitátis non appónat nocére ei.

V. Mitte ei, Dómine, auxílium de sancto.

R. Et de Sion tuére eum (eam).

V. Dómine, exáudi oratiónem meam.

R. Et clamor meus ad te véniat.

V. Dóminus vobíscum.

R. Et cum spíritu tuo.

Orémus.

Deus, cui próprium est miseréri semper et párcere: súscipe deprecatiónem nostram; ut hunc fámulum tuum, quem (hanc fámulam tuam, quam) delictórum caténa constríngit, miserátio tuae pietátis cleménter absólvat.

Dómine sancte, Pater omnípotens, aetérne Deus, Pater Dómini nostri Jesu Christi, qui illum réfugam tyránnum et apóstatam gehénnae ígnibus deputásti, quique Unigénitum tuum in hunc mundum misísti, ut illum rugiéntem contéreret: velóciter atténde, accélera, ut erípias hóminem ad imáginem et similitúdinem tuam creátum, a ruína, et daemónio meridiáno. Da, Dómine, terrórem tuum super béstiam, quae extérminat víneam tuam. Da fidúciam servis tuis contra nequíssimum dracónem pugnáre fortíssime, ne contémnat sperántes in te, et ne dicat, sicut in Pharaóne, qui jam dixit: Deum non novi, nec Israel dimitto. Urgeat illum déxtera tua potens discédere a fámulo tuo N. (a fámula tua N.) + ne diútius praesúmat captívum tenére, quem tu ad imáginem tuam fácere dignátus es, et in Fílio tuo redemísti: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia saécula saeculórum.

R. Amen.

2. Deinde praecipiat daemoni hunc in modum:

Praecípio tibi, quicúmque es, spíritus immúnde, et ómnibus sóciis tuis, hunc Dei fámulum (hanc Dei fámulam) obsidéntibus: ut per mystéria incarnatiónis, passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Dómini nostri Jesu Christi, per missiónem Spíritus Sancti, et per advéntum ejúsdem Dómini nostri judícium, dicas mihi nomen tuum, diem, et horam éxitus tui, cum áliquo signo: et ut mihi Dei minístro licet indígno, prorsus in ómnibus obédias: neque hanc creatúram Dei, vel circumstántes aut eórum bona ullo modo offéndas.

3. Deinde legantur super obsessum haec Evangelia, vel saltem unum.

Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem. (Joan: 1:1-14)

In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebrae eam non comprehendérunt. Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lumine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine. Erat lux vera, quae illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine ejus: qui non ex sangúinibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt (hic genuflectitur). Et Verbum caro factum est, et habitávit in nobis: et vídimus glóriam ejus, glóriam quasi Unigéniti a patre, plenum grátiae et veritátis.

R. Deo grátias.

Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum (Marc. 16, 15-18)

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Eúntes in mundum univérsum, praedicáte Evangélium omni creatúrae. Qui credíderit, et baptizátus fúerit, salvus erit: qui vero non credíderit, condemnábitur. Signa autem eos, qui credíderint, haec sequéntur: In nómine meo daemónia ejícient: linguis loquéntur novis: serpéntes tollent: et si mortíferum quid bíberint, non eis nocébit: super aegros manus impónent, et bene habébunt.

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam (Luc. 10: 17-20)

In illo témpore: Revérsi sunt septuagínta duo cum gáudio, dicéntes ad Jesum: Dómine, étiam daemónia subjiciúntur nobis in nómine tuo. Et ait illis: Vidébam sátanam sicut fulgur de caelo cadéntem. Ecce dedi vobis potestátem calcándi supra serpéntes, et scorpiónes, et super omnem virtútem inimíci: et nihil vobis nocébit. Verúmtamen in hoc nolíte gaudére, quia spiritus vobis subjiciúntur: gaudéte autem, quod nómina vestra scripta sunt in caelis.

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam (Luc. 11:14-22)

In illo témpore: Erat Jesus ejíciens daemónium, et illud erat mutum. Et cum ejecísset daemónium, locútus est mutus, et admirátae sunt turbae. Quidam autem ex eis dixérunt: In Beélzebub príncipe daemoniórum éjicit daemónia. Et álii tentántes signum de caelo quaerébant ab eo. Ipse autem ut vidit cogitatiónes eórum dixit eis: Omne regnum in seípsum divísum desolábitur, et domus supra domum cadet. Si autem et sátanas in seípsum divísus est, quómodo stabit regnum ejus? qui dícitis, in Beélzebub me ejícere daemónia. Si autem ego in Beélzebub ejício daemónia, fílii vestri in quo ejíciunt? Ideo ipsi júdices vestri erunt. Porro si in dígito Dei ejício daemónia: profécto pervénit in vos regnum Dei. Cum fortis armátus custódit átrium suum in pace sunt ea, quae póssidet. Si autem fórtior eo supervéniens vicerit eum, univérsa arma ejus áuferet, in quibus confidébat, et spólia ejus distribuet.

V. Dómine, exáudi oratiónem meam.

R. Et clamor meus ad te véniat.

V. Dóminus vobíscum.

R. Et cum spíritu tuo.

Orémus.

Omnípotens Dómine, Verbum Dei Patris, Christe Jesu, Deus et Dóminus univérsae creatúrae; qui sanctis Apóstolis tuis dedísti potestátem calcándi super serpéntes et scorpiónes: qui inter cétera mirabílium tuórum praecépta dignátus es dícere: Daémónes effugáte: cujus virtúte motus tamquam fulgur de caelo sátanas cécidit: tuum sanctum nomen cum timóre et tremóre supplíciter déprecor, ut indigníssimo mihi servo tuo, data vénia ómnium delictórum meórum, constántem fidem, et potestátem donáre dignéris, ut hunc crudélem daémonem, bráchii tui sancti munítus poténtia, fidénter et secúrus aggrédiar: per te Jesu Christe, Dómine Deus noster, qui ventúrus es judicáre vivos et mórtuos, et saéculum per ignem. R. Amen.

4. Deinde muniat se et obsessum signo crucis, imponat extemam partem stolae collo eius, et, dextera manu sua capiti eius imposita, constantur et magna cum fide dicat ea quae sequuntur:

V. Ecce Crucem Dómini, fúgite, partes advérsae.

R. Vicit leo de tribu Juda, radix David.

V. Dómine, exáudi oratiónem meam.

R. Et clamor meus ad te véniat.

V. Dóminus vobíscum.

R. Et cum spíritu tuo.

Orémus.

Deus, et Pater Dómini nostri Jesu Christi, ínvoco nomen sanctum tuum, et cleméntiam tuam supplex expósco: ut advérsus hunc, et omnem immúndum spíritum, qui vexat hoc plasma tuum, mihi auxílium praestáre dignéris. Per eúmdem Dóminum. R. Amen.

Exorcismus

EXORCÍZO te, immundíssime spíritus, omnis incúrsio adversárii, omne phantásma, omnis légio, in nómine Dómini nostri Jesu † Christi eradicáre, et effugáre ab hoc plásmate Dei +. Ipse tibi ímperat, qui te de supérnis caelórum in inferióra terrae demérgi præcépit. Ipse tibi ímperat, qui mari, ventis et tempestátibus imperávit. Audi ergo, et time, sátana, inimíce fídei, hostis géneris humáni, mortis addúctor, vitae raptor, justítiae declinátor, malórum radix, fomes vitiórum, sedúctor hóminum, próditur géntium, incitátor invídiae, orígo avarítiae, causa discórdiae, excitátor dolórum: quid stas, et resístis, cum scias, Christum Dóminum vias tuas pérdere? Illum métue, qui in Isaac immolátus est, in Joseph venúmdatus, in agno occísus, in hómine crucifíxus, deínde inférni triumphátor fuit. (Sequentes crucis fiat in fronte obsessi). Recéde ergo in nómine Patris +, et Fílii + et Spíritus + Sancti: da locum Spirítui Sancto, per hoc signum sanctae + Crucis Jesu Christi Dómini nostri: Qui cum Patre et eódem Spíritu Sancto vivit et regnat Deus, per ómnia saécula saeculórum.

R. Amen.

V. Dómine, exáudi oratiónem meam.

R. Et clamor meus ad te véniat.

V. Dóminus vobíscum.

R. Et cum spírito tuo.

Orémus.

DEUS, cónditor et defénsor géneris humáni, qui hóminem, ad imáginem tuam formásti: réspice super hunc fámulum tuum N., qui (hanc fámulam tuam N., quae) dolis immúndi spíritus appétitur, quem vetus adversárius, antíquus hostis terrae, formídinis horróre circúmvolat, et sensum mentis humánae stupóre defígit, terróre contúrbat, et metu trépidi timóris exágitat. Repélle, Dómine, virtútem diáboli, fallacésque ejus insídias ámove: procul ímpius tentátor aufúgiat: sit nóminis tui signo + (in fronte) fámulus tuus munítus (fámula tua muníta) et in ánimo tutus (-a) et córpore. (Tres cruces sequentes fiant in pectore dæmoniaci). Tu péctoris + hujus intérna custódias. Tu víscera + regas. Tu + cor confírmes. In ánima adversatrícis potestátis tentaménta evanéscant. Da, Dómine, ad hanc invocatiónem sanctíssimi nóminis tui grátiam, ut, qui hucúsque terrébat, térritus aufúgiat, et victus abscédat, tibíque possit hic fámulus tuus (hæc fámula tua) et corde firmátus (-a) et mente sincérus (a), débitum præbére famulátum. Per Dóminum. R. Amen.

Exorcismus

ADJÚRO TE, serpens antíque, per júdicem vivórum et mortuórum, per factórem tuum, per factórem mundi, per eum, qui habet potestátem mitténdi te in gehénnam, ut ab hoc fámulo Dei N., qui (ab hac fámula Dei N., quæ) ad Ecclésae sinum recúrrit, cum metu, et exército furóris tui festínus discédas. Adjúro te íterum + (in fronte), non mea infirmitáte, sed virtúte Spíritus Sancti, ut éxeas ab hoc fámulo Dei N., quem (ab hac fámula Dei N., quam) omnípotens Deus ad imáginem suam fecit. Cede ígitur, cede non mihi, sed minístro Christi. Illíus enim te urget potéstas, qui te Cruci suae subjugávit. Illíus bráchium contremísce, qui, devíctis gemítibus inférni, ánimas ad lucem perdúxit. Sit tibi terror corpus hóminis + (in pectore), sit tibi formído imágo Dei + (in fronte). Non resístas nec moréris discédere ab hómine isto, quóniam complácuit Christo in hómine habitáre. Et ne contemnéndum putes, dum me peccatórem nimis esse cognóscis. Imperat tibi Deus +. Imperat tibi majéstas Christi +. Imperat tibi Deus Pater +, ímperat tibi Deus Fílius +, ímperat tibi Deus Spíritus Sanctus +. Imperat tibi sacraméntum crucis +. Imperat tibi fides sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et ceterórum Sanctórum +. Imperat tibi Mártyrum sanguis †. Imperat tibi continéntia Confessórum †. Imperat tibi pia Sanctórum et Sanctárum ómnium intercéssio +. Imperat tibi christiánae fídei mysteriórum virtus +. Exi ergo, transgréssor. Exi, sedúctor, plene omni dolo et fallácia, virtútis inimíce, innocéntium persecútor. Da locum, diríssime, da locum, impiíssime, da locum Christo, in quo nihil invenísti de opéribus tuis: qui te spoliávit, qui regnum tuum destrúxit, qui te victum ligávit, et vasa tua dirípuit: qui te projécit in ténebras exterióres, ubi tibi cum minístris tuis erit praeparatus intéritus. Sed quid truculénte reníteris? Quid temerárie detréctas? Reus es omnipoténti Deo, cujus statúta transgréssus es. Reus es Fílio ejus Jesu Christo Dómino nostro, quem tentáre ausus es, et crucifígere paesumpsísti. Reus es humáno géneri, cui tuis persuasiónibus mortis venénum propinásti.

Adjuro ergo te, draco nequíssime, in nómine Agni + immaculáti, qui ambulávit super áspidem et basilíscum, qui conculcávit leónem et dracónem, ut discédas ab hoc hómine + (fiat signum crucis in fronte), discédas ab Ecclésia Dei + (fiat signum crucis super circumstantes): contremísce, et éffuge, invocáto nómine Dómini illíus, quem ínferi tremunt: cui Virtútes caelórum, et Potestátes, et Dominatiónes subjéctae sunt: quem Chérubim et Séraphim indeféssis vócibus laudant, dícentes: Sanctus, sanctus, sanctus Dóminus Deus Sábaoth. Imperat tibi Verbum + caro factum. Imperat tibi natus + ex Vírgine. Imperat tibi Jesus + Nazarénus, qui te, cum discípulos ejus contémneres, elísum atque prostrátum exíre praecépit ab hómine: quo praesénte, cum te ab hómine separásset, nec porcórum gregem íngredi praesumébas. Recéde ergo nunc adjurátus in nómine ejus + ab hómine, quem ipse plasmávit. Durum est tibi velle resístere +. Durum est tibi contra stímulum calcitráre +. Quia quanto tárdius exis, tanto magis tibi supplícium crescit, quia non hómines contémnis, sed illum, qui dominátur vivórum et mortuórum: Qui ventúrus est judicáre vivos et mórtuos, et saéculum per ignem.

R. Amen.

V. Dómine, exaudi oratiónem meam.

R. Et clamor meus ad te véniat.

V. Dóminus vobíscum.

R. Et cum spíritu tuo.

Orémus.

Deus cæli, Deus terræ, Deus Angelórum, Deus Archangelórum, Deus Prophetárum, Deus Apostolórum, Deus Mártyrum, Deus Vírginum, Deus, qui potestátem habes donáre vitam post mortem, réquiem post labórem: quia non est álius Deus praeter te, nec esse póterit verus, nisi tu, Creátor cæli et terrae, qui verus Rex es, et cujus regni non erit finis; humíliter majestáti glóriae tuae súpplico, ut hunc fámulum tuum (hanc fámulam tuam) de immúndis spíritibus liberáre dignéris. Per Christum Dóminum nostrum.

R. Amen.

Exorcismus

ADJÚRO ergo te, omnis immundíssime spíritus, omne phantásma, omnis incúrsio sátanae, in nómine Jesu Christi + Nazaréni, qui post lavácrum Joánnis in desértum ductus est, et te in tuis sédibus vicit: ut, quem ille de limo terrae ad honórem gloriae suae formávit, tu désinas impugnáre: et in hómine miserábili non humánam fragilitátem, sed imáginem omnipoténtis Dei contremíscas. Cede ergo Deo +, qui te , et malítiam tuam in Pharaóne, et in exércitu ejus per Moysen servum suum in abýssum demérsit. Cede Deo +, qui te per fidelíssimum servum suum David de rege Saule spirituálibus cánticis pulsum fugávit. Cede Deo +, qui te in Juda Iscarióte proditóre damnávit. Ille enim te divínis + verbéribus tangit, in cujus conspéctu cum tuis legiónibus tremens et clamans dixísti: Quid nobis es tibi, Jesu, Fili Dei altíssimi? Venísti huc ante tempus torquére nos? Ille te perpétuis flammis urget, qui in fine témporum dictúrus est impiis: Discédite a me, maledícti, in ignem aetérnum, qui parátus est diábolo et ángelis ejus. Tibi enim, ímpie, et ángelis tuis vermes erunt, qui numquam moriéntur. Tibi, et ángelis tuis inextinguíbile praeparátur incéndium: quia tu es prínceps maledícte homicídii, tu auctor incéstus, tu sacrilegórum caput, tu actiónum pessimárum magíster, tu haereticórum doctor, tu totius obscoenitátis invéntor. Exi ergo +, ímpie, exi +, sceleráte, exi cum omni fallácia tua: quia hóminem templum suum esse vóluit Deus. Sed quid diútius moráris hic? Da honórem Deo Patri + omnipoténti, cui omne genu fléctitur. Da locum Dómino Jesu + Christo, qui pro hómine sánguinem suum sacratíssimum fudit. Da locum Spíritui + Sancto, qui per beátum Apóstolum suum Petrum te maniféste stravit in Simóne mago; qui falláciam tuam in Ananía et Saphíra condemnávit; qui te in Heróde rege honórem Deo non dante percússit; qui te in mago Elyma per Apóstolum suum Paulum caecitátis calígine pérdidit, et per eúndem de Pythoníssa verbo ímperans exíre praecépit. Discéde ergo nunc +, discéde +, sedúctor. Tibi erémus sedes est. Tibi habitátio serpens est: humiliáre, et prostérnere. Jam non est differéndi tempus. Ecce enim dominátor Dóminus próximat cito, et ignis ardébit ante ipsum, et praecédet, et inflammábit in circúitu inimícos ejus. Si enim hómines fefélleris. Deum non póteris irridére. Ille te éjicit, cujus óculis nihil occúltum est. Ille te expéllit, cujus virtúti univérsa subjécta sunt. Ille te exclúdit, qui tibi, et ángelis tuis praeparávit aetérnam gehénnam; de cujus ore exíbit gládius acútus: qui ventúrus est judicáre vivos et mórtuos et saéculum per ignem. R. Amen.

5. Praedicta omnia, quatenus opus sit, repeti possunt, donec obsessus sit omnino liberatus.

6. Juvabit praetera plurimum super obsessum saepe repetere Pater Noster, Avé María, et Credo, atque haec, quae infra notantur, devote dicere.

7. Canticum Magnificat, ut supra; in fine Glória Patri. Canticum Benedictus, ut supra; in fine Glória Patri.

Oratio post Liberationem 

Orámus te, Deus omnípotens, ut spíritus iniquitátis ámplius non hábeat potestátem in hoc fámulo tuo N. (hac fámula tua N.) sed ut fúgiat, et non revertátur: ingrediátur in eum (eam), Dómine, te jubénte, bónitas et pax Dómini nostri Jesu Christi, per quem redémpti sumus, et ab omni malo non timeámus, quia Dóminus nobíscum est: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia saécula saeculórum. R. Amen.

Rev. Philip T. Weller, The Roman Ritual: Christian Burial, Exorcisms, Reserved Blessings, etc., Vol. II, 2013 (originally 1952), pp. 175-194