
Apostolic Blessing - Latin

The pastor or other priest who assists the sick person should vest in surplice and violet stole. Upon entering the room of the sick person, he says:
V. Pax huic dómui.
R. Et ómnibus habitántibus in ea.
If the sick person wishes to confess his sins, the priest hears his confession and absolves him. If not, the priest urges him to make an act of contrition and, if time permits, instructs him briefly concerning the efficacy and power of this blessing. Then he explains and urges that he should call upon the holy name of Jesus, at least in his heart, and willingly bear the discomforts and pains of sickness in expiation for his past life. The sick person should offer himself to God as prepared to accept whatever is pleasing to God to undergo death itself with resignation as satisfaction for the punishments which his sins deserve.
Then the priest offers words of spiritual consolation to the sick person and stirs up in him the hope that he will receive forgiveness of his sins and attain everlasting lifethrough the goodness of almighty God.
Then the priest says:
V. Adiutórium nostrum in nómine Dómini
R. Qui fecit caelum et terram.
Antiphona: Ne reminiscáris, Dómine, delícta fámuli tui (fámulae tuae): neque vindíctam sumas de peccátis eius.
Kýrie, éleison. Christe, éleison, Kýrie éleison.
Pater noster… (Silently as far as)
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
R. Sed líbera nos a malo.
V. Salvum (-am) fac servum tuum (ancillam tuam)
R. Deus meus, sperántem in te.
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
V. Dóminus vobíscum
R. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Clementíssime Deus, Pater misericordiárum et Deus totíus consolatiónis, qui néminem vis períre in te in credéntem atque sperántem: secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice propítius fámulum tuum N., quem (fámulam tuam N., quam) tibi vera fides et spes christiána comméndant. Vísita eum (eam) in salutári tuo, et per Unigéniti tui passiónem et mortem, ómnium ei delictórum suórum remissiónem et véniam cleménter indúlge: ut eius ánima in hora éxitus sui te iúdicem propitiátum invéniat et, in sánguine eiúsdem Fílii tui ab omni mácula ablúta, transíre ad vitam mereátur perpétuam. Per eúmdem Christum Dóminum nostrum. R. Amen
Then after the Confiteor has been said by a cleric, the priest says: Misereatur and Indulgentiam. Next he says:
Dóminus noster Iesus Christus, Fílius Dei vivi, qui beáto Petro Apóstolo suo dedit potestátem ligándi atque solvéndi, per suam piíssimam misericórdiam recípiat confessiónem tuam, et restítuat tibi stolam primam, quam in Baptísmate receptísti: et ego, facultáte mihi ab Apostólica Sede tribúta, indulgéntiam plenáriam et remissiónem ómnium peccatórum tibi concédo. In nómine Patris, et Fílii, + et Spíritus Sancti. R. Amen
Per sacrosáncta humánae reparatiónis mystéria remíttat tibi omnípotens Deus omnes praeséntis et futúrae vitae poenas, paradísi portas apériat et ad gáudia sempitérna perdúcat. R. Amen.
But if the sick person is so close to death that there is no time for the recitation of the Confiteor or the other prayers above, the priest imparts the apostolic blessing immediately, saying:
Ego, facultáte mihi ab Apostólica Sede tribúta, indulgéntiam plenáriam et remissiónem ómnium peccatórum tibi concédo. In nómine Patris, et Fílii, + et Spíritus Sancti. R. Amen
Per sacrosáncta humánae reparatiónis mystéria remíttat tibi omnípotens Deus omnes praeséntis et futúrae vitae poenas, paradísi portas apériat et ad gáudia sempitérna perdúcat. R. Amen.
Benedícat te omnípotens Deus Pater et Fílius, + et Spíritus Sanctus R. Amen.
In case of true necessity, it is enough to say:
Ego, facultáte mihi ab Apostólica Sede tribúta, indulgéntiam plenáriam et remissiónem ómnium peccatórum tibi concédo et benedíco te. In nómine Patris, et Fílii, + et Spíritus Sancti. R. Amen
(Parish Ritual, pp. 68-170)